Jump to Navigation

Wie is altijd 'normaal'?

We gebruiken regelmatig termen zoals “normaal, abnormaal, gezond, gestoord, gek,…”. Wat bedoelen we daar eigenlijk mee? 

Normaal betekent letterlijk: ‘volgens de norm’. Abnormaal betekent dan dat je van die norm afwijkt.

Let wel: normen zijn tijd- en cultuurgebonden. Cannabis roken tijdens een picknick werd als ‘normaal’ beschouwd in de jaren ’70 terwijl dat nu eerder als ‘abnormaal’ bestempeld zou worden. Analoog zal iemand die een psychose doormaakt in bepaalde culturen ‘behandeld’ worden met exorcisme, terwijl men in België een ander behandeltraject als normaal beschouwt. 

Abnormaal gedrag wil niet per se zeggen dat er sprake is van psychische kwetsbaarheid. We stellen allemaal wel eens gedrag dat afwijkt van de norm. Van belang hierbij is dat wij bewust ‘gek of raar’ kunnen doen, terwijl het bij mensen met psychische kwestbaarheid lijkt alsof ze ook opzettelijk raar doen, wat meestal niet het geval is. 

Mensen die psychisch kwetsbaar zijn, hebben het vaak niet alleen moeilijk door hun aandoening, maar ook doordat ze voortdurend het gevoel hebben dat de maatschappij hen een stempel op het hoofd drukt (stigmatisering). Ons bewust zijn van de manier waarop we over ‘psychiatrie’ en 'psychiatrische patiënten' praten is een goede start. 

Een mens is altijd veel meer dan zijn of haar diagnose. Mensen 'zijn' dus niet dement, verslaafd, depressief, etc. Ze lijden aan dementie, een verslaving, een depressie, maar zijn veel meer dan die aandoening. Ze zijn daarnaast ook nog iemand met goede en mindere eigenschappen, ze hebben relaties met familieleden, vrienden, een partner, ze hebben bepaalde hobby's en/of een beroep,... net als wij allemaal dus. 

Koppelingen
Trefwoorden woordenwolk:


Main menu 2

Page | by Dr. Radut